Πάτρα part 1

Ξύπνησε αργά...Γύρω στις 12....Η μαμά του τον ρώτησε τι θα ήθελε να φάει το μεσημέρι...Κόντευε 30...Και οι φίλοι του κόντευαν 30...Και αυτούς οι μαμάδες τους, τους ρωτούσαν τι θα ήθελαν για μεσημεριανό...Άρα?
Άρα δεν τρέχει τίποτα...σκέφτηκε...
Πολλά λεφτά στην τσέπη...Πολλά λεφτά απ'τη δουλειά,πολλά λεφτά χαρτζιλίκι...
Τι θα τα κάνω?Που θα τα πιώ?Τι μαλακία θα πω σήμερα?Κάτι θα βρω...(Θα διαβάσω κάτι ή θα το βρω στο internet)...
Καμιά γκόμενα?Δε λέω...Κάποιοι φίλοι μου γαμούν...Όταν ο μπαμπάς λείπει απ'το σπίτι...Ναι...Δεν έχουν σπίτι...Μένουν στον μπαμπά ακόμα...Και όταν λείπει...Εμπρός να γαμήσουμε...
Να ψωνήσουμε...Μη δείχνουμε ίδιοι με όλοι τη βλαχειά που κυκλοφορεί γύρω...Να αγοράσουμε...Είμαστε στελέχη,είμαστε ροκ σταρ,είμαστε φιλόσοφοι,είμαστε επιστήμονες,είμαστε συγγραφείς,είμαστε καλλιτέχνες,είμαστε γκαρσόνια και μπάρμεν,είμαστε μαγαζάτορες,αλλά...
αλλά είμαστε εμείς...Είμαστε παρέα...
Είμαστε μεγάλη παρεά...
Είμαστε μεγάλοι...
Σηκώθηκε απ'το κρεβάτι γύρω στις 14:00...
Χάζεψε λίγο τηλεόραση,χάζεψε λίγο δίκτυο(να πληροφορηθεί και όχι να γνωρίσει,όχι να μάθει...)και περίμενε να περάσει η ώρα,για να έρθει η νύχτα...
Η νύχτα που θα βρει καμιά γκομενίτσα να πηδήξει,που θα το παίξει έξυπνος στους φίλους του,που θα αποδείξει την τραγικότητά του πίνοντας...
Η νύχτα που του είχε στερήσει ο μπαμπάς όταν ήταν μικρός,ενώ τώρα παρόλο που μένουν μαζί,δεν τον ρωτάει τι ώρα θα γυρίσει...

Έρχεται η νύχτα...Δεν αντέχει άλλο αυτή την μετριότητα...Δεν αντέχει άλλο αυτό το στάσιμο της όλης κατάστασης...Αυτό το προβλεπόμενο...Αυτό το ρεπετισιόν...Φτάνει...Ως εδώ..."Δεν τα έχω πάρει με τους φίλους μου"..."Τα έχω πάρει με τις συνηθειές τους"...Λέει...Αν και μπορεί να είναι αλλιώς...
"Στρίβω τη Ραδινού και πάω στο στέκι-σε ένα από τα στέκια-στο στέκι μας για φέτος"...
"Κατεβαίνω τα σκαλιά του blue monday και όπως βλέπω αυτούς που περίμενα να δω εδώ και μέρες εκεί να κάθονται,φωνάζω:"

"ΤΥΡΙΑ ΞΥΠΝΑΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΦΑΝΕ ΟΙ ΒΛΑΧΟΙ"

Η τελευταία ροκ συναυλία

Τι να πω για το μεγαλύτερο ροκ συγκρότημα του πλανήτη που είχα την τύχη να δω ζωντανά?...Για την ώρα τίποτα...Από αύριο ίσως...Απλά θα παραθέσω-για την ώρα- τους στίχους με τους οποίους κλείσανε μαζί με το little wing του hendrix-απιστευτό (αλέκο!?!)?
Unsealed, on a porch a letter sat.
Then you said "I wanna leave it again."
Once I saw her on a beach of weathered sand,
And on the sand I wanna leave it again.
On a weekend I wanna wish it all away.
And they called and I said that I want what I said,
And then I call out again...
And the reason, oughta' leave her calm, I know.
I said "I know what I wear, not a box or a bag."

Can you see them? Out on the porch, but they don't wave...
I see them 'round the front way...
And I know and I know I don't want to stay...
Make me cry...

I see... I don't know why there's something else...
I wanna drum it all away...
I said "I don't... I don't know whether was a box or a bag."

Can you see them? Out on the porch, but they don't wave...
I see them 'round the front way...
And I know, and I know, I don't wanna stay at all...I don't wanna stay... I don't wanna stay...

όποιος κατάλαβε...