Ιδέα για διήγημα

Οι λέξεις έχουν την αξία τους το ίδιο και οι προτάσεις.Ακόμα όμως και κάποιος να μην την "έχει" την γλώσσα του (ελληνική/αγγλική κοκ) το νόημα πάνω κάτω είναι αυταπόδεικτο.Αυτό κυρίως καθορίζει την επικοινωνία μας.Το νόημα.

Η γραμμή τώρα που πήδησα μάλλον σημαίνει ότι όλο το προηγούμενο θέλω να θεωρηθεί ως πρόλογος ή ως κάτι που πρέπει να κρατήσει ο αναγνώστης στο μυαλό του μήπως και καταλάβει τι θα γράψω από εδω και πέρα.Τι θέλω να πω !Κάτι ανάλογο και τα πλάγια γράμματα.Έμφαση!

Η Ειρήνη είχε γενικά ένα προβληματάκι με την ελληνική γλώσσα.Παιδί αμόρφωτων γονέων,αμόρφωτη και η ίδια, σε κάθε ευκαιρία που της δινόταν το απεδείκνυε αυτό.Αυτός μαλλόν ήταν ο λόγος που δεν την πολυχρησιμοποιούσε...(Εννοώ με έναν πλάγιο τρόπο ότι απέφευγε γενικά να μιλάει στις παρέες αλλά και με εμένα)
Εγώ από την άλλη θεωρούσα πάντα ότι μιλάω λόγια ή έστω δόκιμα.Το πρόβλημά μου ήταν πάντοτε τα ονόματα...
Δεν συγκρατούσα ονόματα,τα μπέρδευα,τα ξεχνούσα.Ούτε όμως είχα και ιδιαίτερες αρετές στα πρόσωπα (μιας και λέγεται ότι ή θα συγκρατείς ονόματα ή πρόσωπα)...
Ευτυχώς λοιπόν για μένα που πέρασα σχεδόν δέκα χρόνια με την Είρηνη, που η επόμενη έτυχε να λέγεται κι αυτή Ειρήνη!

Για ποια Ειρήνη έκανα την εισαγωγή ότι "ήταν αμόρφωτη κ.ο.κ"?

Άκυρο!
Λες να μιλάω έτσι για κάποια που πέρασα δέκα χρόνια μαζί?Φυσικά για την δεύτερη ή "δεύτερη" αν θες...
Με την Ειρήνη ξεκινήσαμε χαλαρά μιας και εγώ είχα ο,τι έιχα με το παρελθόν μου,μέχρι που φτάσαμε να "αγαπιόμαστε"!Αυτό το τυχερό με το όνομά της με έβγαλε από την υποκριτική θέση να την αποκαλώ "μωρό μου","αγάπη μου" στις αρχές της σχέσης μας και έτσι την έλεγα απλά Ειρήνη.Εδώ που τα λέμε αν δεν είχαν εφευρεθεί κάτι τέτοιες εκφράσεις και Αμαρυλίς να την ονόμαζαν,πάλι Ειρήνη θα την έλεγα εγώ.Εντάξει από ένα σημείο και μετά την έλεγα και διαφορά άλλα ονόματα αλλά τότε πια- μετά από τόσους μήνες- τα εννούσα.Να συμπληρώσω εδώ ότι εκτός των προαναφερθέντων την αποκαλούσα "κάβλα μου","μουνάκι μου","ομορφιά μου" και άλλα.
Μέχρι το μοιραίο βράδυ.

Γιατί χρησιμοποίησα "." και όχι "..."?

Το παρελθόν μου (με την Είρηνη) δεν είναι ακόμα και σήμερα κάτι για το οποίο ντρέπομαι-ίσα ίσα- οπότε η Ειρήνη ήξερε, όχι μόνο μέσες άκρες, για την πρώην μου.Γυρίζοντας από το MG, ανηφορίζοντας κατά το σπίτι μου στα Ιλίσια και μετά από κουβέντες "του ποτού" της είπα με κάποια αφέλεια ότι ο κάποιος είχε πει ότι "η γυναίκα στη ζωή μας είναι μία,απλά αλλάζει πρόσωπα..."
Η Ειρήνη δεν με ρώτησε ποιος το είπε αυτό ή γιατί το λέω αυτό ή ποιό είναι το νόημα αυτού που λέω...Μπήκαμε σπίτι.
Μάλλον όμως κάτι είχε καταλάβει!

(Στο σεξ την Ειρήνη την αποκαλούσα διάφορα ονόματα,την "φτιάχνανε" όπως φτιάχνανε και αυτήν την κοπελίτσα.Μίλησα εξάλλου για τα "κάβλα μου" και τα λοιπά και πριν.Σπανιότατα αποκαλούσε ο ένας τον άλλον με το όνομά του)

Είχα ανάψει από τα απανωτά ουίσκια (γιατί όχι ουίσκι?νομίζω είτε ουίσκια έιτε ουίσκι να πω το ίδιο ποτό εννοώ).Μπήκα να κάνω ένα ντους και μπήκα στο υπνοδωμάτιο με το μέλος μου ήδη σε στύση υποψιαζόμενος για το τι με περίμενε.Και όντως με περίμενε.Στα τέσσερα η Ειρήνη.Ξεκινήσαμε έτσι...Μετά αλλάξαμε στάση,μετά πάλι,μετά πάλι.Χαρακτηριστικό που με προβλημάτιζε σε αυτήν, ήτις -παρότι αγνούσε ηθελημένα μάλλον (γενικά οι αμόρφωτοι όταν δεν καταλαβαίνουν κάτι προτιμούν να το αγνοούν) τον μέγα Prince- είχε καταφέρει τις περισσότερες φορές κατά τη διάρκεια του σεξ να παίζει στο κεφάλι μου το Get Off...

γιατί δεν εξηγώ τι εννοώ με το get off?
είναι αυτονόητο!!!
άκου τι λέει το τραγούδι στην τελική!

Γύρνα έτσι,γύρνα αλλιώς άρχισα να βαριέμαι.Βρέθηκα στην στάση "της καουμπόισας" που πάντοτε με εξυπηρετούσε τέτοιες ώρες.Εκεί λοιπόν μετά από αρκετά "πουτάνα" και άλλα τέτοια ωραία είπα να το σοβαρέψω.Με κλειστά τα μάτια και νιώθοντας την "ικανοποίηση" να πλησιάζει (γιατί "" στην ικανοποίηση?) είπα όσο πιο γλυκά μπορούσα να πώ:
"Ειρήνη,αγάπη μου είναι τέλεια συνέχισε έτσι μωρό μου!"
Το χαστούκι ήταν τόσο δυνατό που μου έφυγε όλη η θολούρα από το ουίσκι και κάτι άλλο που έιχα κάνει νωρίτερα.
Σηκώθηκε και πήγε στο μπάνιο.Αφού κατάλαβα τι είχε γίνει την περίμενα στο σαλόνι.
-"Φεύγω είσαι κάθαρμα!"
-"Μα γιατί μωρό μου?Ειλικρινά δεν καταλαβαίνω τι έκανα!Σε πείραξε το ποτό?"Έκανα το μαλάκα...
-"Γιωργάκη πρέπει να αποφασίσεις αν θες να είμαστε μαζί ή αν θες να γυρίσεις στην πρώην σου!"
-"Μωρό μου γιατί πράγμα μιλάς?Με τρομάζεις!"
Χα!Έκανα τον πολύ μαλάκα!
-"Ξέρεις γιατί πράγμα μιλάω.Πίνουμε τα ποτά μας ,μιλάς στον Κώστα(ήμασταν παρέα στα πότα..) για την πρώην σου,στο δρόμο μου λες κάτι περίεργα για την πρώην σου,το κάνουμε και κλέινεις τα μάτια και φαντάζεσαι την πρώην σου.Φτάνει"
Έκλαιγε...
-"Μπλαμπλαμπλαπλαμωρόμουμπλαμπλα...."
-"Θα τα πούμε!"
Η πόρτα έκλεισε.Εγώ έχοντας ακόμη στύση το έκανα μόνος μου φαντασιώμενος την Ειρήνη λουσμένη στο baby oil...


Ό,τι και να τις έλεγα,ξέρεις, του τύπου "δεν σκεφτόμουν την πρώην μου","δεν σκέφτομαι ποτέ την πρώην μου όταν το κάνουμε","έχω προ πολλού ξεπεράσει αυτήν τη διαβολική γυναίκα" και όποια άλλη μαλακία τέτοια η Ειρήνη ήξερε τι άκουσαν τα αυτία της!

Η ιδέα αυτού του "διηγήματος" δεν μου ανήκει.Θα θεωρούσα τον εαυτό μου πολύ εμπνευσμένο αν συνέβαινε κάτι τέτοιο.Είναι μια "ιδέα για διήγημα" του Percival Everett από το βιβλίο του Erasure.Ελπίζω να είναι ικανοποιητίκα ανεπτυγμένη.