Ο μικρός Βύρων...

Ολίγον τι από Βολταίρο,ολίγον τι από κουβέντες της ταβέρνας (μεταξύ ρουφιάνων...) και αρκετή δόση ανοησίας είναι τα περιεχόμενα ενός μάλλον αποτρόπαιου άμα τε και επαίσχυντου άρθρου,που δημοσιεύεται σήμερα σε τοπίκη εφημέριδα της πόλεως των Πατρών.Η εφημερίδα Πελοπόννησος λοιπόν,την οποία είχα την ατυχία να αγγίξω σήμερα το πρωί με μιά αφελή περιέργεια να ενημερωθώ για τα δρώμενα μιας πόλης που είχα μήνες να επισκευθώ, φιλοξενεί κάποιον (σκαιό βάσειν φωτογραφίας) κύριο Θρασύβουλο Μαυρομάτη -αγνώστων λοιπών στοιχείων- όστις θέλει να μας μιλήσει για την αριστερά και τα "ιδιαίτερα" χαρακτηριστικά της φύσης της.Ήτοι, η λαγνεία της για εξουσία,τα αδιέξοδά της, μια οσφυοκαμπτική έλλειψη προσαρμογής στην πραγματικότητα και φυσικά η συνήθης λογοκρίνουσα στάση της απέναντι στο διαφορετικό!
Το αρθράκι θυμίζει έκθεση μαθητή γυμνασίου τόσο ως προς τη δομή του, καθότι ο "αρθρογράφος" κάνει κοινότυπο αναφορικό στον Βολταίρο(και σε ο,τι πιο τετριμμένο έχει γράψει)πρόλογο, αλλά και ως προς το αφελές περιεχόμενο.Με ένα νεομακαρθισμικό μένος ο κύριο Μαυρομάτης αναπαράγει και υπερασπίζεται τις ατυχείς δηλώσεις Πολύδωρα,ενώ παράλληλα επιτίθεται της αριστεράς η οποία όπως λέει αρέσκεται στο να λογοκρίνει οτιδήποτε δεν της αρέσει...Το άρθρο δυστυχώς δεν έχω την τεχνολογική δυνατότητα να το αναδημοσιεύσω και μάλλον το να κάτσω να το πρηκτρολογήσω θα ήταν χάσιμο χρόνου...
Το θέμα βέβαια δεν είναι το ίδιο και το αυτό έργο του κυρΘρασύβουλου αλλά το κατά πόσο μια εφημερίδα που επαίρεται ως ανεξάρτητη (κάτω από τον τίτλο της) μπορεί και φιλοξενεί τέτοια ανοσιουργήματα.Το μέλλον του τύπου (και δη του δεξιού) προβλέπεται ούτως ή άλλως νοσηρό, πόσο μάλλον του τοπικού-τοπικιστικού που προκειμένου να γεμίσει τις σελίδες του, φιλοξενεί οποιαδήποτε ασυναρτησία οποιουδήποτε τυχάρπαστου αντί να μένει στα "νέα" της περιφέρειάς του άντε και σε καμία διαφήμιση ψησταριάς...Όσο για τον κυρΘρασύβουλο :"Θρασύβουλα, όπως πας μέσα,τρία σουβλάκια απ'όλα,δυο μπύρες και το λογαριασμό!".

Βαριέμαι

Βαριέμαι.Βαριέμαι πολύ τελευταία.Βλέποντας όμως τι έγραφα πριν κάμποσο καιρό,καταλαβαίνω ότι προφανώς και βαριόμουν περισσότερο τότε.Πάλι καλά λοιπόν...
Εννοείται ότι βαριέμαι τις γιορτές,βαριέμαι τις συνάξεις με συγγενείς και (παλιούς) φίλους πίσω στο χωριό,βαριέμαι το κρύο,τις κρύες και τους αγιοβασίληδες...
Έχω βαρεθεί την πόκα,την πρέφα και οτιδήποτε παίζεται με τράπουλα.Τα κάλαντα,τα τρίγωνα,τα ερωτικά τρίγωνα,τους ερωτευμένους και τους φρικαρισμένους.
Βαριέμαι τις πορείες,τις απεργίες,τους μπάτσους,τους χαφιέδες και τώρα που το σκέφτομαι θα κόψω τους καφέδες.
Βαριέμαι το 2006,αλλά μάλλον θα βαριέμαι και το 2007...
Βαριέμαι τα μπαράκια,τα ποτάκια,τα παιδάκια,στους δρόμους τα φωτάκια και ναι,βαριέμαι του αι βασίλη τα κόκκινα σκουφάκια.
Βαριέμαι τις γαλοπούλες,τις χωριατοπούλες,τις μικρούλες.Την βασιλόπιτα,όσο και τη χορτόπιτα,το φλουρί (γιατί δεν το έχει καταπιεί κανένας κατά λάθος τόσα χρόνια?),τη φασαρία,τη φλυαρία,τις γραβάτες.Ευτυχώς όχι τις γάτες.
Βαριέμαι που βαριέμαι τόσο,γι αυτό και δεν με ενδιαφέρει να ολόκληρώσω(γενικά...)