Δεν ξέρεις πώς είναι

Καμιά φορά γυρνώντας σπίτι,περπατώντας, γύρω στις 5 για να μην νιώθω τόσο μόνος βάζω rockfm στο κινητό γιατί είναι αλήθεια: πετυχαίνεις απίστευτα κομμάτια εκείνες τις ώρες...


-"Ανεβαίνοντας την Α. (που ξέρεις πόσο απότομη ανηφόρα είναι),ακούγοντας την επιβλητική διασκευή του corgan στο μνημειώδες tolovesomebody αισθάνθηκα βαριά τα πόδια μου,δυσκίνητα,βαριά την πλάτη μου,με δυσκολία περπατούσα...Αν ο Ι.Χ. υπήρξε, κάπως έτσι θα ένιωθε ανεβαίνοντας στο λόφο με εκείνο το κομμάτι ξύλου στην πλάτη.
Τι να πώ.Μάλλον δε θα σε ξεπεράσω...
-"Α,χα!"γέλασε εκείνη,(κάπου μακριά)"σε έχω!"
-Χορός(κοιτώντας την επικριτικά-σκωπτικά,με τις παλάμες ανοικτές,στραμμένες προς τον ουρανό):"Μπορεί!Αλλά στ'αλήθεια δε τον νοιάζει,πια."


(συνεχίζεται...ίσως...)