I'm Jim Morrison,I'm Dead

Ανηφορίζοντας προς το σπίτι μου,φανερά καταβεβλημένος,άρχισαν να με απασχολούν πάλι όλα εκείνα τα μεγάλα ερωτήματα της ζωής...
"Is wresting fixed?" (το έπιασες φαντάζομαι...)
"Θα ξαναβγεί αυτός ο μαλάκας πρωθυπουργός?"
"Την κοπανήσανε όντως 5000 εβραίοι την 9/11 από τους πύργους?"
"Οι βιολογικές τομάτες είναι όντως βιολογικές?"
"Θα πάρει η ΑΕΚ ποτέ πρωτάθλημα?"
"Υπάρχουν εξωγήινοι?"
"Υπάρχει θεός?"
"Υπάρχει ζωή μετά τον θανατο?"
"Υπάρχει ζωή πριν το θάνατο?"
"Το MEGA είναι με το ΠΑΣΟΚ?"
"Η πίπα έρχεται πριν ή μετά το σεξ?"
και τόσα άλλα...
Όλα αυτά μου τριβέλιζαν το μυαλό μέχρι που ήρθε το μεγαλύτερο όλων?Ένα ερώτημα που αν δεν έδινα απάντηση πραγματικά δεν θα μπορούσα να ζήσω!
"Ο JΙΜ ΜΟRRISON ζεί???"
"και αν ζει πού μένει?"
Ήταν κάτι που μετά από τόσες συνεδρίες με τους ψυχολόγους μου (γιατί ήταν πολλοί) δεν το είχα λύσει.Με απασχολούσε!Δεν μπορούσα να ζήσω χωρίς την απάντηση!Ξέρεις!Για μένα ο Τζιμ ήταν σαν αδερφή μου,αν και αν ζει/ζούσε σήμερα θα ήταν λίγο μικρότερος της μάνας μου.
Δεν μπορούσα να κοιμηθώ!Πώς να προχωρήσω τη ζωή μου,μη ξέροντας αν αυτό το είδωλο της παγκόσμιας whatever έχει πεθάνει ή όχι...
Ευτυχώς ο Θεός-ξέρεις αυτός ο τύπος- μου έδωσε την απάντηση περίπου έναν μήνα πριν!
Πηγαίναμε προς Λευκάδα με το φίλο μου τον Μπιλ και αναγκαστικά έπρεπε να περάσουμε από τη λεγόμενη Παλιοβούνα ή Σκατοβούνα όπως τη λένε οι μορφωμένοι.
Φύσαγε μαίστρος!
Ήταν μια υγρή νύχτα και τα παράθυρα του αυτοκινήτου ήταν ανοιχτά...
Το βουνό ήταν γνωστό για τις σπηλιές του...
Περνώντας λοιπόν σχετικά σιγά από μια απότομη στροφή,ακούσαμε από μακριά κάτι σαν:
"raid.....o...th.....storm τα-ταν!
..ders....on the ...orm..τα-ταν
in.....house...'re..born
into........thrown!"
Ανατριχιάσαμε!
Ο Μπιλ σταμάτησε το αυτοκίνητο αυτοστιγμεί!Πήραμε τους φακούς μας-που έχουμε πάντα πάνω μας όποτε πάμε διακοπές-και ανηφορίσαμε προς τη σπηλιά.Το βουνό ήταν απότομο και γλυστερό,αλλά εμείς, άρτια εκπαιδευμένοι κομάντος του ναυτικού ο ένας και της αεροπορίας ο αλλος, δεν το βάλαμε κάτω.Προχωρήσαμε!Η σπηλιά μας καλούσε!Φύσαγε μαίστρος-μας έσκιζε τα ρούχα!Ανεβαίνοντας ακούσαμε πάλι:
"There s......on the road τα-ταν
his brain...............toad
Take a ............day"
Η σπηλιά μας καλούσε.Ποιός διαβολεμένος νους έπαιζε τραγούδια του Τζιμ τέτοια ώρα-μιας και ξέχασα να πω ότι ήταν νύχτα- ποιός βέβηλος ατίμαζε με αυτόν τον τρόπο την μνήμη ενός τόσο μεγάλου whatever?
Βγάλαμε τους σουγιάδες μας -που πάντα παίρνουμε μαζί μας στις διακοπές- για να "καθαρίσουμε", μόλις θα φτάναμε στη σπηλιά...
"Killer on the..... τα -ταν
girl you.......love your....τα-ταν!"
Δέκα μέτρα από την σπηλιά είδαμε-προς μεγάλη μας έκπληξη- τον παλιό συμμαθητή μας,τον Αλεξανδρο Μ - μέγα οπαδό των Doors,αν και είχε γενηθεί περίπου δέκα χρόνια αφού διαλύθηκαν.
Διατηρήσαμε την ψυχραιμία μας!Εσφιξα το σουγιά στην παλάμη μου,καθώς ο μαίστρος μου έσκιζε τα ρούχα,έκανα νόημα στον Μπίλ,γύρισα σε αυτόν και του είπα:
"Αλέκο τι κάνεις εδώ?Εμείς νομίζαμε οτί τραγουδάς για τους joy division!!!"
"Ελάτε μαζί μου" είπε αυτός,απέριττα, καθώς ο μαίστρος του έγλυφε την φαλάκρα...
Ακολουθήσαμε.
Τι άλλο να κάνανε δύο κομάντος δηλαδή?
Μπήκαμε στη σπηλιά!
Μια φωτιά ήταν στο κέντρο ,αποφάγια από την "πίτα του παππού",δύο ρολά κωλόχαρτο και ένα μπουκάλι "white horse"...
Εκεί ήταν αυτός!
Ο Μπιλ πήρε πρωτοβουλία:
"Jim?Is that you?We thought you were dead, man!"
Αυτός απάντησε νωχελικά καθώς ο μαίστρος του ανέμιζε τη γενειάδα:
"Father i want to kill you!Mother.."
"Ok cut the crap man!"τον διέκοψα εγώ"είναι ο τζιμ όντως αυτός?"είπα στον παλιό συμμαθητή που μουρμούριζε "when the still sea conspires in armor..."
"Ναι" είπε αυτός!
"πω πω"είπαμε εμείς.
"Κατουριέμαι" είπα μετά εγώ."που να την κάνω?"
"here man"said Jim δείχνoντας μου έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο στη σπηλιά...
Πήγα!Καθώς έκανα την ανάγκη μου άκουσα φωνές πίσω μου.Ο μαίστρος μου τις έφερνε στα αυτιά.Γυρίζοντας πίσω έιδα μόνο αίμα και φαλάκρα!Ο Αλέκος είχε πάρει το σουγιά μου και δολοφόνησε τον μέγα Jim Morrison,από φθόνο μάλλον!
Καθήσαμε και τελειώσαμε το μπουκάλι με το ουίσκι,χρησιμοποιήσαμε τα δύο ρολά κωλόχαρτο(μη ρωτήσεις πώς) και συμφωνήσαμε να μην πούμε τίποτε για όλα αυτά.
Έτσι πέθανε ο Τζιμ.Μην περιμένετε να εμφανιστεί πουθενά,το είδαμε να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας και δεν είπαμε τίποτα.
Γυρίζοντας πίσω ένιωσα περίεργα για όλα αυτά,αλλά ταυτόχρονα και ανακουφισμένος που είχε ξεδιαλύνει ένα από τα σημαντικά μυστήρια που δεν με άφηναν να κοιμηθώ τόσα χρόνια.
Τώρα είχε έρθει η ώρα του αν "η πίπα προηγείται του σεξ ή όχι???"