U2

Ο Κούντερα περιγράφει τη βραδύτητα σαν ένα μέγεθος ευθέως ανάλογο της μνήμης, ενώ για την ταχύτητα λέει ότι είναι ευθέως ανάλογη της λήθης...
Με αφορμή ενός live των u2(go home) που είδα πρόσφατα και ομολογουμένως μου "ξύπνησε" πολλές μνήμες -μιας και κάποτε,σαν παιδί κι εγώ είχα κόλλημα με το σούπερ-γκρουπ από την Ιρλανδία- συνειδητοποίησα πόσο δίκιο έχει ο "ποιητής".Δυστυχώς λοιπόν για μένα ,όστις κινούμαι όντως σε πολύ αργές ταχύτητες, θυμάμαι.Θυμάμαι την μουσική των u2 (καλά αυτό δεν είναι κακό!) αλλά με έναν τρόπο ιδιαιτέρως ρομαντικό καθώς και εγωκεντρικό.Θυμάμαι το unforgettable fire σαν τον δίσκο που κάποτε μου έσωσε τη ζωή,το actung baby σαν τον αγαπημένο δίσκο της τότε αγαπημένης μου και το zooropa σαν έναν δίσκο αποκάλυψη για μένα, τον δίσκο που όταν τον πρωτοάκουσα ήταν -χωρίς υπερβολή- σαν να ακούω πρώτη φορά μουσική (εντάξει μετά ήρθαν κι άλλοι τέτοιοι...).
Αν σκεφτώ ένα προς ένα τα κομμάτια αυτών των τριών αριστουργημάτων αμέσως θα εμφανιστεί μια συγκεκριμένη εικόνα στο μυαλό μου ή καλύτερα,εικόνες από μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μου. Συγκεκριμένα από το zooropa, το lemon μου θυμίζει την Μελίνα,το numb τις πρώτες μέρες στο πανεπιστήμιο,το daddy's gonna pay for your crashed car την Ειρήνη στο τέλος,το babyface την Ειρήνη στην αρχή,το zooropa και το stay(far away so close) τον Σπήλιο και το κόλλημα που είχαμε τότε με τον Wenders και το the first time τον πατέρα μου και όλο το χάος που ακολούθησε αφότου πέθανε.Το ίδιο συμβαίνει και με τους δύο άλλους δίσκους φυσικά(και το πράγμα γίνεται πολύ πιο συναισθηματικό με το unforgettable fire).
Το κακό όμως είναι ότι μιας και αυτούς τους δίσκους θα τους ακούω για πολλά χρόνια ακόμα με τέρψη,θα πρέπει να βρω τον τρόπο όχι αναγκαστικά να μη μου θυμίζουν τίποτα, αλλά τουλάχιστον να μη μου θυμίζουν, μόνο, άτομα που είναι πια μακριά μου(αλλά τόσο κοντά)...
Γεγονός πάντως είναι πως ευχαριστώ τους u2, που πρόσθεσαν αρκετές "μονάδες" στην βραδύτητα μου και λυπάμαι ειλικρινά όλους αυτόυς τους "γρήγορους" ανθρώπους που αν άκουγαν σε ένα μπαρ το bad δεν θα ένιωθαν-θυμόντουσαν τίποτα...(εκτός αν το αγνοούν τελείως σαν τραγούδι,οπότε αγνοούν τους u2,οπότε...)